Altijd aan staan met endometriose: zo ziet dat eruit

Sommige dingen vallen pas op als je ze op een rij ziet. Kijk eens of dit klopt:

Je schrikt van geluiden waar anderen niet op reageren. Je kaken staan strak, ook als er niks is. Inslapen duurt lang, hoe moe je ook bent. Je checkt continu hoe je lichaam aanvoelt, een soort radar die nooit uitgaat. Stilte voelt onwennig, dus je vult hem met je telefoon of een serie op de achtergrond.

Los van elkaar lijken het gewoontes. Samen vormen ze een patroon: een zenuwstelsel dat in de aan-stand woont.

Dat is bij endo goed te verklaren. Een lichaam dat regelmatig pijn stuurt en plannen laat omvallen, leert zijn bewoner om altijd paraat te staan. Handig op korte termijn. Op lange termijn wordt paraat staan de fabrieksinstelling, en die instelling verbruikt stroom, dag en nacht.

Dit is de derde laag van endo-vermoeidheid, de energetische. Je arts behandelt de fysieke laag, en dat blijft de basis. Maar deze laag ziet geen echoscopie en geen bloedtest. Die zie je alleen door je eigen patroon te herkennen.

Misschien vraag je je af waarom je lichaam dit doet terwijl het je zo duidelijk schaadt. Het antwoord: je systeem optimaliseert voor veiligheid op korte termijn, niet voor energie op lange termijn. Vanuit dat perspectief is paraat staan volkomen rationeel: wie alert is, wordt niet verrast. Dat het je uitput op de lange baan, weegt voor een zenuwstelsel simpelweg niet mee. Daarom werkt jezelf toespreken ook niet, en werken signalen van veiligheid wel: je overtuigt het systeem in zijn eigen taal.

Vandaag hoef je er maar één ding mee: tel eens hoe vaak je jezelf vandaag betrapt op paraat staan zonder reden. Alleen dat opmerken is al de eerste stap.

In onze gratis Skool community vind je een masterclass die deze laag helemaal uitlegt, plus een community die snapt waar je het over hebt: Word gratis lid van de Skool community