Waarom quick fixes je moe houden

Er is altijd wel iets nieuws. Een supplement dat viral gaat, een gadget, een protocol van een influencer dat alles zou veranderen. Je koopt het, je gelooft er twee weken in, en daarna staat het in het kastje bij de rest.

We gaan hier niks afkraken, en over voeding geven we sowieso geen advies, elk lichaam met endo is anders. Waar we het wel over moeten hebben is het patroon achter al die aankopen.

Een quick fix doet een specifieke belofte: dit lost het voor je op, van buitenaf, zonder dat er iets aan je patroon hoeft te veranderen. Dat is precies waarom hij zo aantrekkelijk is, en precies waarom hij niet werkt bij vermoeidheid die uit je zenuwstelsel en je patronen komt. Die lagen reageren op training, niet op aanschaf.

Ondertussen doet de stroom quick fixes iets sluipends: elke mislukte poging kost geld, hoop en vertrouwen. Na tien kastjes vol denk je dat niks bij jou werkt. Terwijl het eerlijke verhaal is dat je tien keer iets kocht voor het verkeerde probleem.

Er is ook een psychologisch mechanisme dat quick fixes zo hardnekkig maakt: de aankoop zelf geeft verlichting. Het moment van bestellen voelt als actie ondernemen, als hoop, en dat gevoel is echt. Alleen zit de verlichting in het kopen, niet in het product. Daarom went het snel en vraagt het patroon om een volgende aankoop. Herken je dit, wees dan mild voor jezelf: het is een volstrekt logische reactie op jaren niet geholpen worden. En het is tegelijk een patroon dat je mag doorbreken, in je eigen tempo.

Reken eens uit wat er het afgelopen jaar aan losse fixes doorheen ging. Bij veel vrouwen zit dat tussen de 200 en 300 euro per maand. Zonder plan, zonder samenhang.

Een systeem is het tegenovergestelde van een quick fix: het pakt de lagen in samenhang aan en maakt jou zelfstandig. Hoe dat eruitziet lees je hier: Bekijk Vrij van Vermoeidheid